Με κρύο, βροχές και έναν νεκρό παραμένουν στο Σύνταγμα οι Σύροι πρόσφυγες 

Της Ευλαμπίας Ρέβη
Φωτογραφία εξωφύλλου: Giouxel Petsenik

19 Νοεμβρίου του 2014. Αυτή την ημερομηνία περίπου 200 Σύροι μαζί με τις οικογένειές τους αποφάσισαν να κάνουν καθιστική διαμαρτυρία στο Σύνταγμα. Απέναντι από τη Βουλή των Ελλήνων, το «ναό» της Δημοκρατίας, άνθρωποι που ήρθαν στη χώρα μας για να φύγουν και να ξεφύγουν από την τραγικότητα της καθημερινότητάς τους στη Συρία, μέσα σε κουβέρτες και αντίσκηνα ζητούν την κινητοποίηση της κυβέρνησης για χορήγηση ασύλου και στέγης, αλλά και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, με δεδομένο ότι αρκετοί από αυτούς αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας.  Αυτό, όμως, που κυρίως αιτούνται είναι να μπορέσουν να φύγουν από τη χώρα μας και να πάνε σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης, εκμεταλλευόμενοι τη Συνθήκη Σένγκεν. Ποτέ άλλοτε μέχρι σήμερα -στη σύγχρονη τουλάχιστον ιστορία της χώρας και με εξαίρεση το φαινόμενο «Αγανακτισμένοι»- δεν έχει ξαναγίνει ανάλογη διαμαρτυρία.

20141208_105320

Σήμερα, οκτώ Δεκεμβρίου του 2014, παρά την κακοκαιρία που πλήττει από τα ξημερώματα την πρωτεύουσα, όλοι τους παραμένουν στο Σύνταγμα. Παρά το κρύο και τη βροχή, τις διαδηλώσεις, τις συγκεντρώσεις, τις απειλές και την αδιαφορία, εδώ και 20 ημέρες οι περίπου 200 Σύροι συνεχίζουν ακάθεκτοι τον αγώνα τους για λίγη ανθρωπιά. Εδώ και περίπου τρεις εβδομάδες παίζουν τη ζωή τους -και των παιδιών τους- «κορώνα-γράμματα» . Γιατί; Εφυγαν από τη Συρία ζώντας τον πόλεμο, την πείνα και τη φτώχεια, κάποια νύχτα μπήκαν σε ένα σαπιοκάραβο -πληρώνοντας φυσικά υψηλό αντίτιμο- και ταξιδεύοντας σε φουρτουνιασμένη θάλασσα έπιασαν μετά από ημέρες στεριά. Νόμιζαν πως το μέλλον τους τώρα θα ήταν καλύτερο…

20141208_105606

Όμως, τα βάσανά τους δεν τελείωσαν εκεί. Μπορεί να γλίτωσαν από τις ρουκέτες και τις οβίδες, ωστόσο ερχόμενοι στην Ελλάδα είχαν να δώσουν άλλον έναν -διαφορετικό μεν- πόλεμο. Κι αυτή τη μάχη, δείχνουν αποφασισμένοι να μην τη χάσουν. Ήδη μετρούν τον πρώτο νεκρό ελπίζοντας ότι θα είναι και ο τελευταίος. Έτσι, και σήμερα μέσα στα κουρελιασμένα ρούχα και τις μουσκεμένες κουβέρτες παραμένουν στο Σύνταγμα, ωσάν να θέλουν να τους βλέπουν οι πολιτικοί που περνούν το κατώφλι του Κοινοβουλίου, μήπως και ασχοληθούν κάποια στιγμή σε βάθος μαζί τους -και με τόσες χιλιάδες άλλους που περνούν τα σύνορα.

syroi_nekros

Ο γιατρός Αιμάν Γκαζάλ

Όσον αφορά στον νεκρό Σύρο πρόκειται για τον 40χρονο, τον Αιμάν Γκαζάλ (σ.σ.: Ayman Ghazal). Ήταν γιατρός με καταγωγή από το Χαλέπι. Είχε περάσει 12 ημέρες συμμετέχοντας στην καθιστική διαμαρτυρία στο Σύνταγμα και πέθανε στην προσπάθεια του να διαφύγει από τη χώρα μας και να περάσει τα σύνορα με την Αλβανία. Έφυγε από καρδιακό επεισόδιο. Η είδηση του θανάτου του ανακοινώθηκε από τους συμπατριώτες του την περασμένη Πέμπτη, οι οποίοι τέλεσαν επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη του και μοίρασαν σχετικό ενημερωτικό φυλλάδιο. Ένας ακόμη Σύρος μεταφέρθηκε σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο, όπου και νοσηλεύεται μέχρι σήμερα.

syroi_mnhmosuno

Κανείς δε θα μπορούσε να περιγράψει καλύτερα τον πόνο και τη δυστυχία, που βιώνουν, οι Σύροι στο Σύνταγμα, από τον Μπέρτολτ Μπρεχτ που έγραψε «Για τον όρο “μετανάστες”». Το ποίημα που ακολουθεί το μετέφρασε για τις εκδόσεις «Θεμέλιο» ο Μάριος Πλωρίτης.

Λαθεμένο μου φαινόταν πάντα τ’ όνομα που μας δίναν: 

«Μετανάστες». 

Θα πει, κείνοι που άφησαν την πατρίδα τους. Εμείς, ωστόσο, 

δε φύγαμε γιατί το θέλαμε, 

λεύτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη. Ούτε 

και σε μιαν άλλη χώρα μπήκαμε 

να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν. 

Εμείς φύγαμε στα κρυφά. Μας κυνήγησαν, μας προ γράψανε. 

Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα ‘ναι, μα εξορία. 

Έτσι, απομείνουμε δω πέρα, ασύχαστοι, όσο μπορούμε πιο κοντά 

στα σύνορα, 

προσμένοντας του γυρισμού τη μέρα, καραδοκώντας το παραμικρό 

σημάδι αλλαγής στην άλλη όχθη, πνίγοντας μ’ ερωτήσεις 

κάθε νεοφερμένο, χωρίς τίποτα να ξεχνάμε, τίποτα 

ν’ απαρνιόμαστε, 

χωρίς να συχωράμε τίποτ’ απ’ όσα έγιναν, τίποτα δε συχωράμε. 

Α, δε μας ξεγελάει τούτη η τριγύρω σιωπή! Ακούμε ίσαμ’ εδώ 

τα ουρλιαχτά που αντιλαλούν απ’ τα στρατόπεδά τους. Εμείς 

οι ίδιοι 

μοιάζουμε των εγκλημάτων τους απόηχος, που κατάφερε 

τα σύνορα να δρασκελίσει. Ο καθένας μας, 

περπατώντας μες στο πλήθος με παπούτσια ξεσκισμένα, 

μαρτυράει την ντροπή που τη χώρα μας μολεύει. 

Όμως κανένας μας 

δε θα μείνει εδώ. Η τελευταία λέξη 

δεν ειπώθηκε ακόμα. ***

20141208_105924

Και από ό,τι φαίνεται, έχοντας μαζέψει όση δύναμη κι αντοχή μπορεί να τους έχουν απομείνει, την τελευταία τους λέξη δεν την έχουν πει ακόμη, αφού -παρόλο που μέχρι κι ο καιρός τους πάει κόντρα- οι «περίπου 200 Σύροι» και σήμερα χαλούν… την αισθητική του γιορτινού κλίματος της Αθήνας εν αναμονή των Χριστουγέννων…

***Ο σπουδαίος Γερμανός συγγραφέας Μπέρτολτ Μπρεχτ (1898-1956) έγραψε το ποίημα αυτό το 1937, όταν ζούσε ως αυτοεξόριστος στη Σκανδιναβία, κατατρεγμένος από τη χιτλερική εξουσία. Ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος δεν είχε ακόμη ξεσπάσει, αλλά το ναζιστικό καθεστώς είχε ήδη δώσει δείγματα του βίαιου και απάνθρωπου προσώπου του με την άγρια καταδίωξη των Εβραίων και των αντιφρονούντων Γερμανών. Πολλοί δημοκρατικοί καλλιτέχνες και διανοούμενοι διώχτηκαν ή αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους, για να γλιτώσουν από την ηθική και σωματική τους εξόντωση.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s