Συνέντευξη | Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Πρόεδρος Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών του Δήμου Αθηναίων

της Ανθής Χρήστου

Θέλεις να μας πεις λίγα πράγματα για σένα;

Ονομάζομαι  Λευτέρης Παπαγιαννάκης και είμαι δημοτικός σύμβουλος στο δήμο της Αθήνας. Ασχολήθηκα με τα κοινά σε πολύ μεγάλο βαθμό λόγω του Γιώργου Καμίνη επειδή σκέφτηκα ότι αυτά που λέει απηχούν την δική μου λογική. Αυτό αφορά  κυρίως τη νομιμότητα και το πώς βλέπουμε τη νομιμότητα. Δε λέω ότι πάντα το κάνουμε σωστά αλλά το ποια είναι η άποψη μας για τη νομιμότητα. Και η στάση του με τη Χρυσή Αυγή σε πολιτικό επίπεδο, ως εκλεγμένος δηλαδή, που ήταν πολύ ξεκάθαρη.

Είσαι  Πρόεδρος του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών του Δήμου Αθηναίων. Τι αρμοδιότητες έχει αυτή η θέση;

Ο Δήμαρχος μου ζήτησε να γίνω Πρόεδρος του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών, που είναι ένα όργανο συμβουλευτικό και είναι ένα από τα τρία όργανα διαβούλευσης. Αυτά είναι  ο Συμπαραστάτης του Δημότη και της Επιχείρησης ,η Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης και το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών, το οποίο είναι ένα συμβουλευτικό όργανο σε θέματα μετανάστευσης σε σχέση με το δήμο.  Εξετάζουμε δηλαδή το πώς οι μετανάστες εντάσσονται στη ζωή του δήμου, είτε είναι η γραφειοκρατική, είτε είναι η κοινωνική.  Αλλά σε σχέση με το δήμο μόνο.

Ποιες είναι οι αρμοδιότητες του δήμου Αθηναίων όσον αφορά τους μετανάστες;

Ο δήμος πια έχει πολύ λίγες αρμοδιότητες σε θέματα μετανάστευσης . Παλιά είχε την αρμοδιότητα για τις άδειες παραμονής ,η οποία πλέον ανήκει στην Αποκεντρωμένη. Ουσιαστικά δεν του έχει μείνει κάτι σημαντικό. Μόνο κάποιες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Συμβουλευτικά, εμείς μπορούμε να προτείνουμε κάποιες λύσεις για να διευκολυνθεί η λειτουργία του δήμου σε σχέση με τους μετανάστες. Συμβουλευτικά  προτείνουμε λύσεις. Δηλαδή, σκοπεύουμε να προτείνουμε στα ΚΕΠ του δήμου να μπει ένας ξενόγλωσσος υπάλληλος. Όχι σε όλα, σε ένα συμβολικά,  για να δούμε πως θα αλλάξουν οι ισορροπίες και θα σπάσουν τα στεγανά, να αλλάξει και λίγο η οπτική των ανθρώπων σε σχέση με τους μετανάστες, να σπάσει ο ρατσισμός. Είναι μια πρόταση που ενδεχομένως θα μπορούσε να γίνει. Το Συμβούλιο ασχολείται επίσης με καθημερινά προβλήματα. Πρέπει να βρούμε λοιπόν τρόπους να λύσουμε προβλήματα της καθημερινότητας των μεταναστών που μένουν στην Αθήνα, που είναι βέβαια κοινά για όλη την Ελλάδα.  Αλλά για την ώρα ασχολούμαστε σε ένα στενό πλαίσιο και θα προσπαθήσουμε να το εφαρμόσουμε παντού. Είναι ένα θέμα αυτό.

Το θέμα του συγκεκριμένου blog είναι η διαμαρτυρία των Σύρων Προσφυγών στο Σύνταγμα. Ποια ήταν η θέση του δήμου Αθηναίων σε αυτό το ζήτημα;

Καταρχήν υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση γενικά νομίζω και ως προς τη στάση της Κυβέρνησης. Και το τονίζω χωρίς να  έχω καμία διάθεση να υπερασπιστώ την Κυβέρνηση, αλλά όσο μπορώ να το πω από θεσμική άποψη. Ο  Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών, ο οποίος είχε αναλάβει την υπόθεση γιατί είναι η αρμοδιότητα του, είχε πει εξαρχής ότι θα δοθεί άσυλο και μάλιστα η προβλεπόμενη διαδικασία είναι πολύ πιο γρήγορη από την κανονική διαδικασία ασύλου που υπάρχει. Δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν για άσυλο εδώ και πάρα πολλά χρόνια, παραδείγματος χάρη διάφοροι φίλοι Αφγανοί περιμένουν εδώ και δέκα χρόνια. Για τους Σύρους, λόγω του επείγοντος, έχει προβλεφθεί μια διαδικασία 4 ημερών και είχε ειπωθεί εξαρχής ότι μπορούν να πάρουν άσυλο όποτε θέλουν. Ήταν δεδομένο και πριν από το Σύνταγμα ότι ειδικά για τους Σύρους λόγω  της εμπόλεμης κατάστασης είχε δημιουργηθεί ειδική διαδικασία.

Η υπηρεσία ασύλου άρχισε να λειτουργεί τον  τελευταίο χρόνο με τον τρόπο που έπρεπε να λειτουργεί και δεν είναι επαρκώς στελεχωμένη. Παρ’ όλα αυτά ειδικά για τους Σύρους είχαν πει ότι θα την ενισχύσουν, ότι θα κάνουν αλλαγές και τα λοιπά. Το θέμα είναι ότι είχε δοθεί η δυνατότητα ασύλου από την αρχή . Για να μη λέμε μόνο καλά πράγματα πρέπει να πούμε ότι το άσυλο στην Ελλάδα δεν εφαρμόζεται με τον τρόπο που πρέπει να εφαρμόζεται . Υπάρχουν πολύ βασικές ελλείψεις, είναι αλήθεια αυτό. Κάνουμε λοιπόν το εφικτό. Είμαστε ικανοποιημένοι; Και προσωπικά όχι. Νομίζω ότι κανείς δεν είναι ικανοποιημένος. Προοπτικά είναι στενή η ερμηνεία. Πρέπει να πάρουμε το καλό. Το καλό είναι ότι δύνεται άσυλο, τέλος. Πρέπει να το βελτιώσουμε πάρα πολύ. Κάνουμε κάτι για να το βελτιώσουμε;

Φοβάμαι πως όχι. Γιατί εκεί μπαίνουν και πολιτικά ζητήματα που έχουν σχέση και με τη βούληση της κυβέρνησης στο συγκεκριμένο ζήτημα και εκεί πλέον είναι καθαρά πολιτικό. Το πως βλέπει τους πρόσφυγες , τους μετανάστες η συγκεκριμένη κυβέρνηση. Παρ’ όλα αυτά επειδή αυτό είναι μια λεπτή ισορροπία, πρέπει να δούμε τι καλό έγινε και τι δεν έγινε. Για να γίνει λοιπόν άρση της παρεξήγησης το άσυλο έχει δοθεί. Αυτό που ζήταγαν λοιπόν οι Σύριοι και όπως εξελισσόταν με το πέρασμα των ημερών ήταν να πάρουν κάποιο χαρτί το οποίο δεν υπήρχε. Προβλεπόταν μια διαδικασία σε μια οδηγία και σε ένα Προεδρικό Διάταγμα ,το οποίο δεν έχει ενεργοποιηθεί και δεν πρόκειται να ενεργοποιηθεί γιατί είναι μια πολύ ιδιαίτερη διαδικασία, και γιατί οι χώρες της Ευρώπης δε θα το δεχτούν ποτέ αυτό. Είναι μαι διαδικασία αναγνώρισης ενός ειδικού καθεστώτος που σου δίνει το δικαίωμα να πάρεις ταξιδιωτικά έγγραφα και να πας όπου θες, το οποίο όμως πρέπει να ενεργοποιηθεί με ομόφωνη έγκριση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το οποίο δεν υπήρχε περίπτωση να το δεχθεί καμία δυτική κεντρική χώρα όπως η Γαλλία και η Γερμανία, ούτε ακόμα και οι Σκανδιναβικές χώρες που θεωρούνται χώρες καλής υποδοχής. Επομένως υπήρχε εκεί ένα τέλμα και ένα αδιέξοδο. Οι αρμοδιότητες του δήμου στο συγκεκριμένο ζήτημα ήταν πάρα πολύ λίγες έως ανύπαρκτες. Ο δήμος πήρε κάποιες πρωτοβουλίες πρώτον γιατί έλαβαν χώρα στην Πλατεία Συντάγματος που είναι η κεντρική πλατεία και  ο χώρος του. Επίσης γιατί θεωρήσαμε στην πορεία ότι ο δήμος δε μπορούσε να είναι απών από αυτήν την διαδικασία έστω και με πολύ μικρές δυνάμεις. Αποδείχθηκε δε εκ των υστέρων ότι ο μόνος που ανέλαβε πραγματικά πρακτικές πρωτοβουλίες είναι ο δήμος. Το υπουργείο πήρε την πολιτική ευθύνη, έδωσε αυτά που έδωσε, είπε αυτά που είπε, αλλά το πρακτικό κομμάτι το ανέλαβε ο δήμος και μάλιστα το ανέλαβε σχεδόν μόνος του. Ούτε η Περιφέρεια βοήθησε τελικά όσο έλεγε ότι θα βοηθήσει ούτε άλλοι δήμοι της Αττικής βοήθησαν παρόλο που ο Δήμαρχος έκανε έκκληση. Προφανώς αυτή τη στιγμή δεν έχω απόλυτη εικόνα για το τι έχει γίνει και προφανώς δεν έχει λυθεί το πρόβλημα.

Ποια ήταν η θέση του δήμου απέναντι σε ένα συνεχιζόμενο ζήτημα;

Η θέση του δήμου και από τις ανακοινώσεις και τα δελτία τύπου και τις δηλώσεις του δημάρχου ήταν ότι η ευρύτερη ευθύνη ανήκει στην Πολιτεία. Η Πολιτεία πρέπει να φτιάξει κέντρα υποδοχής, όχι κράτησης, υποδοχής και δομές φιλοξενίας, τα οποία  είναι πάρα πολύ δύσκολο να φτιαχτούν αυτή την στιγμή για να είμαστε ειλικρινείς. Άρα είναι σαφές ότι ο δήμος ζητάει από την Κυβέρνηση και την Πολιτεία, όχι μόνο την Κυβέρνηση, από οποιαδήποτε Κυβέρνηση, γιατί Πολιτεία δεν είναι η συγκεκριμένη Κυβέρνηση είναι κάτι συνεχιζόμενο.  Και από την επόμενη, και από την προηγούμενη και από τη μεθεπόμενη θα ζητάει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της. Η  ευθύνη ανήκε στην Πολιτεία και επειδή λόγω πίεσης και λόγω χρόνου, λόγου εορτών, λόγω Συντάγματος έπρεπε να ξεκαθαρίσει και να λυθεί το ζήτημα . Δε λέω πρόβλημα, λέω ζήτημα. Γιατί όσο και να ακούγεται κυνικό,  την περίοδο των γιορτών οι άνθρωποι  ήθελαν να περπατάνε στο Σύνταγμα και να αισθάνονται ότι κάτι γίνεται διαφορετικό γιατί έτσι είναι η ψυχολογία του ανθρώπου. Δε μπορούμε να κατακρίνουμε και τους ανθρώπους που δεν ήθελαν και είναι πολύ λογικό να βλέπουν αυτήν την κατάσταση στο Σύνταγμα. Γιατί δεν ήταν καθόλου σωστό και πρακτικό  να βλέπει κάποιος αυτήν την εικόνα. Ούτε για τους Σύρους, όπου όταν άρχισε να βρέχει και να κάνει κρύο ξαφνικά όλοι νοιάστηκαν . Για να πούμε ότι όλα είναι ζήτημα συνθηκών. Στην αρχή που είχε καλό καιρό το βλέπαμε και λίγο με μια αγωνιστική διάθεση. Η αλήθεια είναι ότι βλέποντας τα πράγματα εκ των υστέρων, θα μπορούσε να είχε λυθεί το ζήτημα γρηγορότερα. ήθελα λίγο καλύτερη πολιτική βούληση και διάθεση από όλους και βάζω και τον δήμο μέσα. Που ήταν ο λιγότερο υπεύθυνος. Αποδείχθηκε όμως ότι θα μπορούσαμε να έχουμε μια λίγο πιο δυναμική στάση λόγω της προσωπικότητας του Δημάρχου. Αν έβγαινε ο Δήμαρχος πιο νωρίς θα είχε λυθεί το πρόβλημα. Δε μπορούσε όμως να το κάνει γιατί έπρεπε να δει που θα οδηγούνταν το ζήτημα και να δει πόσοι ήταν διατεθειμένοι να συμβάλλουν. Όταν είδαμε πια ότι όλοι “έπαιζαν καθυστέρηση και άμυνα” και κάπως είχε αρχίσει η κατάσταση να παγιώνεται και να είναι ένα αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στην αντιπολίτευση και την κυβέρνηση με εκατέρωθεν αντεγκλήσεις και πολιτική εκμετάλλευση του ζητήματος νομίζω ότι ορθά ο δήμος πήρε την πρωτοβουλία.

Έχεις εικόνα για το πώς έγινε η μετακίνηση των ανθρώπων αυτών  και το που βρίσκονται σήμερα;

Καταρχήν δε γνωρίζω αν βρίσκονται ακόμη εκεί. Αυτό μπορώ να στο πω ξεκάθαρα. Κάποιοι έχουν πάει σε ξενοδοχεία και ξέρω ότι κάποια στιγμή αυτή η φιλοξενία έληξε.  Όμως το ότι δεν υπήρξε αντίδραση όταν έληξε η φιλοξενία κάτι μπορεί να μας δείξει. Είτε ότι βρήκαν άλλους χώρους, είτε ότι η ανάγκη μπορεί να μην ήταν τόσο μεγάλοι όσο αρχικά είχε εκτιμηθεί. Οι άλλοι που φιλοξενούνταν στις δομές του δήμου μεταφέρθηκαν με πούλμαν, με πρωτοβουλία και επίβλεψη του δήμου. Αρκετά προσεκτικά και οργανωμένα θα έλεγα. Βέβαια δεν καλύφθηκαν όλοι. Αυτό είναι αλήθεια. Όμως, καλύφθηκαν πάρα πολλές ανάγκες υπαρκτές και στο μέτρο του δυνατού. Το μέτρο του δυνατού δεν είναι ικανοποιητικό το αναγνωρίζουμε Όμως αυτό ήταν το μέτρο του δυνατού.

Θεωρείς ότι ο δήμος μπορεί να αξιοποιήσει αυτήν την εμπειρία για να ενδυναμώσει την δράση του σε αυτά τα θέματα;

Ως προς το κομμάτι του Συμβουλίου, έχουμε συζητήσει μαζί με το αντίστοιχο όργανο της Θεσσαλονίκης να πάρουμε μια πρωτοβουλία που είναι ακόμη σε συμβολικό επίπεδο τα Συμβούλια Ένταξης Μεταναστών να ονομαστούν Συμβούλια Ένταξης Μεταναστών και Προσφυγών. Για να μπορούν να συμμετέχουν προσφυγικές οργανώσεις και τουλάχιστον  η άποψη τους να μπορεί να διαχέεται και να ακούγεται γιατί είναι ένα θεσμικό όργανο και είναι το μόνο στο οποίο οι μετανάστες έχουν δικαίωμα να ακούγονται, κάτι πολύ σημαντικό. Θέλουμε λοιπόν να βάλουμε και τους πρόσφυγες μέσα. Αυτό έχει ένα συμβολισμό. Και θέλουμε κάποια στιγμή στο μέλλον, να αποκτήσουν τα Συμβούλια αποφασιστικό ρόλο. Παραδείγματος χάρη, τα Συμβούλια ένταξης μεταναστών στην Ισπανία και δη στη Βαρκελώνη είναι πρότυπο. Διαθέτουν υπαλλήλους, κτίριο και προϋπολογισμό  Στη Γερμανία, ο Επίτροπος που ασχολείται με τη μετανάστευση είναι εκλεγμένος. Σε έναν από τους δήμους του Βερολίνου, η Επίτροπος είναι μια κυρία από την Ιταλία που μένει χρόνια στη Γερμανία και στην οποία φίλοι μου κατέφυγαν για ένα πρόβλημα που τους και η ανταπόκριση της ήταν άμεση. Άρα, αυτό είναι το ιδανικό και είμαστε ακόμα πολύ πίσω. Ο δήμος, δυστυχώς όπως  είναι το πλαίσιο φτιαγμένο δε μπορεί να έχει πολλές αρμοδιότητες Θα μπορούσε να διεκδικήσει ενδεχομένως αλλά δε φτάνουν τα μέσα του για να καλύψει το κενό που υπάρχει. Από την άλλη ο δήμος δε μπορεί να πει ότι ασχολούμαι μόνο με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που είναι εντός των διοικητικών μου ορίων. Είναι πολύ περιοριστικό Για αυτό η πολιτική μετανάστευσης είναι σε εθνικό επίπεδο και πλέον σε υπερεθνικό, δηλαδή σε ευρωπαϊκό.Άρα αν το δούμε πολιτικά επειδή είναι πολυεπίπεδο το ζήτημα, το τελευταίο σκαλί, όχι το πιο άχρηστο αλλά το τελευταίο στην ιεραρχία είναι ο δήμος. Πρέπει να έχει ένα ρόλο. αλλά πρέπει να είναι σε συνάφεια μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο. Κάτι στο οποίο είμαστε ακόμη πολύ πίσω και η Ευρώπη είναι πίσω. Πρέπει, λοιπόν, να το δούμε πιο συνολικά , να το ξαναδουλέψουμε και να το ξαναδούμε. Και να μη το εξετάζουμε μόνο υπό πίεση, δηλαδή επειδή οι Τζιχαντιστές σκότωσαν να εξετάσουμε τα θέματα ασφαλείας. Δεν είναι αυτό το ζήτημα. Το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα είναι ευρύτερο . Είναι γεωπολιτικό, αφορά όλο τον κόσμο πια. Και αν προσθέσω και ένα θέμα που είναι και λίγο πιο κοντά μου. Όταν θα έχουμε και κλιματικούς πρόσφυγες, δηλαδή θα ερημοποιηθεί η Κεντρική Αφρική, θα πλημμυρίσουν χώρες, τι θα κάνουμε τότε; Και εκεί δε θα μιλάμε για πρόσφυγες “τρίτης κατηγορίας” για να το βάλω και σε πάρα πολλά εισαγωγικά, για κατατρεγμένους από πόλεμο. Εκεί μπορεί να μιλάμε και για υψηλού επιπέδου μόρφωσης ή κοινωνικής θέσης ανθρώπους που θα φεύγουν από τις χώρες τους. Φαντάζεσαι λόγου χάρη να έρθουν Ολλανδοί Πρόσφυγες; Αν πλημμυρίσει η Ολλανδία και ξαφνικά καταφθάσουν στη Γαλλία και ζητήσουν πολιτικό άσυλο ως κλιματικοί πρόσφυγες; Είναι ένα σενάριο που ακούγεται υπερβολικό και αστείο. Αλλά για εμένα δεν είναι και ήδη έχει αρχίσει και γίνεται.  Πρέπει λοιπόν να προσαρμοστούμε σε μια πραγματικότητα που έρχεται. Έχουμε την ευκαιρία και είναι λίγο αργά ίσως να προλάβουμε κάποια πράγματα. Στο μεταναστευτικό και προσφυγικό θέμα έχουμε αργήσει και είμαστε εκτός πραγματικότητας πια. Άρα πρέπει να τρέξουμε, να βγούμε μπροστά από το πρόβλημα. Το ξέρω ότι ακούγεται λίγο γενικό αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή. Και πρέπει να αλλάξουμε και στάση.

Ποια είναι η προσωπική σου άποψη για την κίνηση των Σύρων;

Νομίζω ότι κανείς δε μπορεί να μπει στη θέση τους. Ακόμα και αυτός που συμφωνεί μαζί τους. Δυστυχώς όταν πας σε μία χώρα που είναι ανοργάνωτη και δε μπορεί να καλύψει τις βασικές προβλέψεις τις πολιτικής ασύλου και πολιτικά αυτή η χώρα έχει επιλέξει να έχει μια στάση φοβική έως αρνητική σε αυτό το θέμα πρέπει κάτι να κάνεις. Δε συμφωνώ καθόλου με την πολιτική εκμετάλλευση που επιχείρησαν κάποιοι. Αλλά καταλαβαίνω τη στάση τους και καταλαβαίνω και αυτό που έκαναν. Από την άλλη και για λόγους ισορροπίας, έπρεπε κάποιος να τους συμβουλέψει καλύτερα ως προς το ότι οι δυνατότητες είναι πάρα πολύ περιορισμένες και το ότι αν προσπαθούσαν να ζητήσουν τα πολλά, μπορεί να έχαναν και τα λίγα. Δε μπορώ να τους κρίνω σε προσωπικό επίπεδο. Αφού έφτασαν στο αμήν καλά έκαναν. Θα έπρεπε όμως με έναν πιο μεγάλο ρεαλισμό να προσπαθήσουν να δουν την κατάσταση. Και, δυστυχώς εκεί υπάρχει ένα θέμα, θα έπρεπε να είχαν καλύτερες συμβουλές. Γιατί από ένα σημείο και πέρα, αυτό το πράγμα μετατρέπεται σε στρατηγική. Όταν λοιπόν χάσεις αυτό το παιχνίδι ή υπερβάλλεις ή βγεις στόχων χάνεται η ουσία. Και χάνεται και ο στόχος και χάνεται και το αποτέλεσμα. Βέβαια έφθασαν σε ένα αποτέλεσμα. Όχι σε αυτό που έλεγαν στην αρχή πως ήθελαν. Πέτυχαν επί της ουσίας αυτό που λέγαμε από την αρχή. Δηλαδή χάθηκε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα για να καταλήξουμε στην πρώτη πρόταση. Φυσικά μέσα σε αυτό το μήνα παίχτηκαν τα απαραίτητα πολιτικά παιχνίδια, δόθηκαν οι απαραίτητες εντυπώσεις, κατηγορήθηκαν αυτοί που έπρεπε να κατηγορηθούν, διαψεύσθηκαν μετά. Εκεί χάθηκε λίγο η ουσία. Το να βοηθήσουμε όσο γίνεται και στα μέτρα του εφικτού αυτούς τους ανθρώπους. Αυτό τελικά έγινε αλλά με καθυστέρηση και αφού είχε χαθεί και λίγο η δυνατότητα συζήτησης και διαλόγου.

Θεωρείς, λοιπόν, ότι μετά από όλη την περιπέτεια που πέρασαν αυτοί οι άνθρωποι κατάφεραν να κερδίσουν κάποια πράγματα;

Το αποτέλεσμα που επετεύχθη ήταν το καλύτερο δυνατό. Μπορούμε να το χρεώσουμε στον αγώνα τους; Μπορούμε. Αλλά επειδή αυτό που έγινε είχε ήδη προταθεί εξαρχής. και τελικά ξεκίνησε μετά από ένα μήνα. Ο αγώνας τους ναι μεν δικαιώθηκε, αλλά είχε δικαιωθεί από την αρχή. Απλά το διάστημα που πέρασε χρησίμευσε σε κάποιους για να δημιουργηθεί μια σχέση με τους ανθρώπους αυτούς και να δημιουργήσουν κάποιες εντυπώσεις που για εμένα είναι λανθασμένες. Δεν έχουν άδικο. Αυτά που απαιτούσαν  (τροφή, στέγη, ενίσχυση) ισχύουν και πρέπει να δίνονται. Στη χώρα που βρισκόμαστε δε μπορούσαν να δοθούν. Κοιτάμε, λοιπόν, το εφικτό Ξέρω ότι ακούγεται κάπως κυνικό, το καταλαβαίνω. Κι εγώ αισθάνομαι κυνικός όταν λέω ότι αυτό μπορούμε να κάνουμε, αυτό κάνουμε. Και είναι και μια επιχειρηματολογία της εξουσίας. Δε σημαίνει ότι δε μπορούμε να κάνουμε περισσότερα. Πιστεύω ότι πρέπει να τα κάνουμε όλα με διαφορετικό τρόπο. Εκείνη όμως τη δεδομένη στιγμή που ήμασταν αντιμέτωποι με το συγκεκριμένο θέμα. Κάναμε το καλύτερο δυνατό, τελικά, όλοι. Θα μπορούσε να έχει γίνει πολύ νωρίτερα αν υπήρχε καλή θέληση και καλύτερη συννενόηση. Αλλά επειδή μπήκε η πολιτική και η αντιπαράθεση και η εκμετάλλευση του ζητήματος. Μπορώ να σου πω ότι η εκμετάλλευση έγινε από όλες τις πλευρές. Για εμένα είναι αρνητικό το ότι το αποτέλεσμα ήταν αυτό που είχε ήδη προταθεί γιατί θα μπορούσαμε να το είχαμε λύσει νωρίτερα και χωρίς το προσωπικό κόστος και των ίδιων. Από την άλλη όμως, μου ζητούσαν, όχι εμένα προσωπικά, κάποιοι άνθρωποι να κάνω κάτι που δε μπορούσα. Αυτό είναι μια προσωπική ματαίωση, το να θες να κάνεις κάτι και να ξέρεις ότι δε μπορείς γιατί ξέρεις ότι  είσαι περιορισμένος Δε μπορείς να φωνάζεις και να πετροβολάς τον αντίπαλο. Πρέπει να πας και στο ρεαλισμό. Δυστυχώς όταν έχεις μια θεσμική θέση και ένα ρόλο πρέπει να βλέπεις αυτά που είναι εφικτά.  Και για να το πάμε και ένα βήμα παρακάτω όταν θα έρθουν 1.000 την επόμενη φορά δε θα υπάρχει λύση. Και την επόμενη φορά που θα είναι 10.000 θα είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα. Το ζήτημα είναι πολύ ευρύτερο και δεν αποτελεί λύση το να γίνει η Ευρώπη φρούριο.Αυτή η συγκεκριμένη περίπτωση θα αποτελέσει τον οδηγό για την επόμενη φορά.

Άρα δε πρέπει να ξεχαστεί το ζήτημα στη ροή της επικαιρότητας;  

Η μεταναστευτική πολιτική και η πολιτική για το άσυλο είναι πρωτεύον ζήτημα και πρέπει να δούμε και όχι μόνο το να δίνεται άσυλο αλλά και τι άσυλο δίνεται. Ποιο είναι το περιεχόμενο του ασύλου και πως αυτό το εντάσεις σε μια γενικότερη πολιτική Γιατί η Ελλάδα δεν είναι μόνη της. Η Ελλάδα είναι μια χώρα υποδοχής και έχει πιεστεί πολύ λόγω του Δουβλίνου 2,3. Αλλά πρέπει να παρουσιάσει και ένα συνολικότερο σχέδιο και να το πει και στους εταίρους. Δεν είναι αποσπασματικό το πρόβλημα της χώρας. Η δύσκολη θέση της Ελλάδας λόγω της οικονομικής κρίσης δεν αποτελεί βέβαια δικαιολογία αλλά αποτελεί μια εξήγηση στο ότι αυτά τα ζητήματα τα θεωρεί δευτερεύοντα. Αλλά επειδή αλλάζουν τα πράγματα και είναι προφανές ότι αυτό δε θα τελειώσει. Αντίθετα, άνθρωποι που μετακινούνται λόγω πολέμου και βίαιες αλλαγές στην κοινωνική δομή απαιτούν συνολική αντιμετώπιση Ήταν ένα μικρό δείγμα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε θα υπάρξει και μεγαλύτερο.

Τι πιστεύεις για την προβολή των media;

Τα media στην αρχή ήταν αδιάφορα. Δεν το κάλυψαν καθόλου . Το εκμεταλλεύτηκαν πιο νέα μέσα και πιο μικρά και συγκεκριμένων κατευθύνσεων πολιτικών, που έδωσαν το καθένα από αυτά την δική του οπτική. Όταν πια αυτό το θέμα λίγο παγιώθηκε και άρχισε λίγο να γκρινιάζει o κόσμος. Εκεί όταν το ζήτημα άρχισε να ανεβαίνει λίγο επικοινωνιακά και άρχισε να ξεπερνάει το ανθρώπινο και άρχισε να γίνεται πιο κοινωνικό και πι μαζικό τότε πλέον ήρθαν τα ΜΜΕ. Κατά τη γνώμη μου άργησαν. Θα μπορούσαν να έχουν πιο καταλυτικό ρόλο και να ασκήσουν θετική πίεση σε όλες τις πλευρές να έρθουν πιο κοντά και πιο γρήγορα. Και να πουν αυτό που λέγανε και μεταξύ τους σχετικά με το εφικτό. Γιατί, δυστυχώς, όταν βγαίνεις στην κάμερα και τα λες δεσμεύεσαι. Αν υποχρεωνόταν κάποιος να πει ότι ναι πράγματι, αυτό είναι το εφικτό και καλώς το κάναμε θα ήταν διαφορετικά.

Αλλά ήταν μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Μικρή , αλλά δύσκολη και πιστεύω ότι αν δε τη βάλουμε ως φάρο για να δούμε τι θα γίνει από εδώ και πέρα όλες οι πλευρές και βάζω και το δήμο μέσα θα την “πατήσουν”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s